Ракавици

Ризикот ја одредува ракавицата: полиуретанска или нитрилна обвивка за општа манипулација и градба, повисока отпорност на сечење за остри материјали, непропустливи нитрилни или латекс за хемикалии и бои. Една ракавица не ги покрива сите три случаи.

Отпорноста на сечење се означува со скала (на пример од A до F). Повисока ознака значи поголема отпорност на остри рабови, лим и стакло. За работа со лим, стакло и ножеви земи повисоко ниво, за лесни работи пониското е доволно.

Нитрилните се најотпорни на дупчење и хемикалии и одат за работилница и боење. Латексните имаат најдобар зафат и осет, но кај некои луѓе предизвикуваат алергија. Винилните се најевтини, за кратки задачи без хемиски ризик. За масла и растворувачи земи нитрил.

Големината се мери според обемот на дланката и оди во броеви или како S, M, L, XL. Ракавицата треба да прилегнува без да стега, бидејќи претесна ја намалува сетилноста, а преголема се лизга и се закачува за алатот.

Не. При работа со дупчалки, стругови и други ротирачки машини ракавицата може да се закачи и да ја повлече раката. Ракавиците се за манипулација, удар, сечење и хемикалии, не за делови што се вртат.